Iemands overlijden is een uniek moment om gedenkwaardige aspecten van zijn leven naar boven te halen. Gisteren, 19 mei overleed de wereldberoemde christelijke apologeet Ravi Zacharias. Je kunt meer over en van hem lezen op de website van de organisatie waarmee hij samenwerkte. Er is ook materiaal dat in het nederlands vertaald is te vinden op internet.
Ik vertaal een stukje van wat hij zelf schreef in de weken voor zijn heengaan:
“De Bijbel verzekert ons dat God te allen tijde bij ons is. Hij is onze trooster, hij is onze genezer. Hij is onze arts en voorziet wat nodig is. Hij weet het beter dan wij. Terwijl sommige nachten pijnlijk zijn geweest, was mijn hart gerustgesteld door te weten dat dit allemaal God’s plan is. Ik wil beter worden. Ik wil beter worden. Ik wil in zijn wil zijn en hem eren”.
Dit doet me denken aan volgende bijbelverzen:
Wij weten immers: als ons aardse huis, een tent, wordt afgebroken,
2 Korintiërs 5:1
heeft God voor ons een woning die niet door mensenhanden is gemaakt, een eeuwig huis in de hemel.
Zolang wij nog in deze tent wonen, zuchten wij en voelen wij ons bezwaard, omdat wij ons niet willen ontkleden maar de nieuwe kleren over de oude willen aantrekken, zodat het sterfelijke wordt opgeslokt door het leven.
2 Korintiërs 5:4
Mensen die jarenlang met en voor en door de Heer geleefd hebben, voelen heel veel weerstand om hun leven op aarde te verlaten. Ze willen hun lichaam, de tent waarin ze wonen, niet afleggen, ook al gaat die zienderogen achteruit. Ze trekken zoals ze geleerd hebben, hun nieuwe leven -in Christus- over het oude aan, en tonen dat “het sterfelijke wordt opgeslokt door het leven”. Het is dit nieuwe leven dat onsterfelijk is, en van God een nieuwe woning krijgt “die niet door mensenhanden is gemaakt, een eeuwig huis in de hemel”.
Betel Gent 