Liefde is iets wat je kunt ‘hebben’

Liefde is de kern van het leven met Jezus. Als wij over God spreken, zou liefde een kernwoord moeten zijn. En als wij ons bezinnen over onze omgang met andere mensen en over evangelisatie zou de basisgedachte altijd liefde moeten zijn. 

Het is de hoogste en meest nobele eigenschap die we als leerling van Jezus kunnen najagen. 

1 Korintiërs 12 gaat over de gaven van de Heilige Geest en over onze eenheid als een lichaam waarvan iedereen een deel is, elk met zijn of haar gaven of begaafdheid. Het laatste vers van hfst 12 is vers 31: Richt u op de hoogste gaven. Maar eerst wijs ik u een weg die nog voortreffelijker is. Daarop volgt hfst 13, over de liefde. Het daarop volgend hfst begint als volgt: Jaag de liefde na en streef naar de gaven van de Geest, vooral naar die van de profetie, 1 Kor 14:1. Het onderwerp over de “gaven van de Geest” leert ons hoe we op een comfortabele manier, elk volgens zijn of haar begaafdheid, als een eenheid kunnen samenwerken. Dat is een heel praktisch onderwerp, heel nuttig om een gemeente, een gemeenschap te vormen waar we werkelijk bij horen. Maar … onze gaven, hoe fantastisch die ook kunnen zijn, zijn waardeloos, en ons streven naar eenheid zowel als onze pogingen om als een lichaam te functioneren zullen echt vruchteloos zijn, als we geen liefde hebben. Zo begint 1 Kor 13

Al sprak ik de talen van alle mensen en die van de engelen – had ik de liefde niet, ik zou niet meer zijn dan een dreunende gong of een schelle cimbaal. Al had ik de gave om te profeteren en doorgrondde ik alle geheimen, al bezat ik alle kennis en had ik het geloof dat bergen kan verplaatsen – had ik de liefde niet, ik zou niets zijn. Al verkocht ik mijn bezittingen omdat ik voedsel aan de armen wilde geven, al gaf ik mijn lichaam prijs en kon ik daar trots op zijn – had ik de liefde niet, het zou mij niet baten. 

1 Korintiërs 13:1-3, NBV

Blijkbaar is liefde iets wat je kunt hebben!

Liefde gaat gepaard met gevoelens, maar het is geen gevoel of emotie. Liefde geeft aanleiding tot bepaalde handelingen of daden, maar het is geen handeling of iets wat je doet. Hoewel liefde ook gepaard gaat met voornemens of intenties is het ook niet iets dat je je voorneemt, het is geen intentie.

Liefde zit verankerd in ons karakter. Het is een soort aanleg of een geaardheid waardoor we klaar staan om het goede te bevorderen voor de mensen of de dingen die zich binnen onze invloedssfeer bevinden. 

Automatisch denken we: iedereen kan toch liefhebben, daarom worden koppels gevormd, en ouders houden normaal van hun kinderen, en kinderen van hun ouders …. er wordt veel goeds gedaan voor mensen en dieren. Ja, dat wordt allemaal liefde genoemd, maar wat de bijbel met het begrip bedoelt, agapè, is liefde van een uitzonderlijke kwaliteit. Je kunt je bezittingen uitdelen aan de behoeftigen, maar dat is niet noodzakelijk liefde, het kan ook zijn omdat je graag als weldoener bekend staat, of omdat je je goed voelt als gezien wordt hoe vrijgevig je bent, terwijl je eigenlijk niet begaan bent met de toestand van de behoeftige. Je kunt jezelf in brand steken als politiek statement … niet uit liefde voor de samenleving, maar mogelijks uit verbittering en haat tegen het maatschappelijke systeem. En hoe partners binnen een relatie met elkaar omgaan, en hoe ouders voor hun kinderen zorgen is niet altijd zuiver uit respect voor de andere, en niet om zonder eigen belang de andere op de beste manier te laten functioneren. Liefde blijkt vaak een misleidend begrip te zijn.   

Hier is een illustratie … om te helpen onthouden wat liefde is en wat het niet is:

Je kunt zeggen dat je van chocolade houdt! Maar dat is niet zo! Je wilt de chocolade gewoon opeten, en dat is niet zo goed voor die chocoladereep! Van chocolade houden betekent niet dat je de beste intenties hebt voor het bestaan van die chocoladereep. Dat is geen agapé-liefde! Er is een verschil tussen liefde en iets voor jezelf willen of naar iets of iemand verlangen. Nochtans gebruiken we telkens het woord liefde of “houden van”. Agapè wil echter niets voor zichzelf, maar wil altijd het beste voor de anderen.

Nu weten we dat Jezus gebiedt om onze naaste lief te hebben als onszelf. Het Griekse woord agapè wordt ook hier gebruikt, kwaliteitsliefde, d.w.z. dat ons eigen belang echt geen voorrang heeft op het belang van de andere! Dat is een zeer ingrijpende eis, want we behoren ieder mens op deze manier lief te hebben … niemand is daarvan uitgesloten, net zoals niemand is uitgesloten van Gods liefde. Zo moet ons licht schijnen voor alle mensen, opdat ze onze goede daden zien en eer bewijzen aan onze Vader in de hemel. Staat in Matth.5:16. En Jezus voegt er nog aan toe: Ik zeg jullie: heb je vijanden lief (vers 44). 

Iedereen van ons kan zich meteen wel iemand indenken die hij niet ziet zitten om lief te hebben! Om allerlei redenen. We moeten echter niet proberen en ons inspannen om van die persoon te gaan houden, maar proberen het soort persoon te worden dat van hem houdt.  Alleen zo kan het ideaal van liefde overgaan in een reële mogelijkheid en praktijk.  Ons doel i.v.m. liefde is niet om liefdevol te zijn voor een of andere persoon, of in een bepaalde situatie, maar om iemand te zijn die bezeten is door liefde, als een algemene eigenschap van het leven, wat er ook gebeurt of niet gebeurt.  De ‘gelegenheden’ komen voort uit dit soort karakter. Ik kom niet naar mijn vijand en probeer dan van hem te houden, ik kom naar hem toe als een liefhebbend persoon. Liefde is iets dat je moet ‘hebben’!

De liefde is geduldig en vol goedheid.
De liefde kent geen afgunst,
geen ijdel vertoon
en geen zelfgenoegzaamheid. 
Ze is niet grof en niet zelfzuchtig,
ze laat zich niet boos maken
en rekent het kwaad niet aan,

1 Korintiërs 13:4-5, NBV

Deze lijst, die nog verder gaat in de volgende verzen,  is niet bedoeld als een opsomming van regels die we behoren te volgen, opdat we in liefde zouden handelen. Neen, het is de beschrijving van het karakter van iemand die liefde ‘heeft’! Dat is de liefde die we kunnen ontvangen. 

Als we deze liefde ontvangen, zullen we ontdekken dat liefde ons vrij maakt, van bijvoorbeeld afgunst of jaloersheid (vers 4), waardoor we in staat zullen zijn om vriendelijk te zijn. Het is niet zo dat vriendelijkheid van ons een liefhebbende persoon maakt, maar iemand met liefde, is een vriendelijke persoon, zoals hij ook een vreugdevolle en vredelievende, geduldige, goede, gelovige, zachte en beheerste persoon is.

1 Korintiërs 13 gaat niet over dingen die we moeten doen, maar is bedoeld om te laten zien waarvoor we ons kunnen openstellen! Omdat we zouden toestaan dat liefde in ons komt wonen. We hoeven daar niet abstract over te doen, het gaat over de innerlijke verandering waarmee we akkoord moeten zijn als God zelf meer plaats krijgt in ons leven!

het gaat over de innerlijke verandering waarmee we akkoord moeten zijn als God zelf meer plaats krijgt in ons leven!

God is liefde, 1 Korintiërs 13 beschrijft ons karakter wanneer God werkelijk in ons woont. Als we toestaan dat zijn liefde de bron wordt van onze innerlijke kracht … dan worden misleidende verlangens ontmaskerd en vervangen door vertrouwen op Gods aanwezigheid. Dat is niet vertrouwen op iets dat nog moet komen, maar genieten van wat er is, omdat we Gods goedheid en zijn liefde vertrouwen. Het resultaat is een karakter zoals beschreven in 1 Korintiërs 13.

Gebed

Leer ons geloven in uw liefde! Heer Jezus, leer ons geloven dat wij dankzij uw verlossingswerk, ook geliefde kinderen zijn van uw, of beter gezegd van onze Vader in de hemel. Leer ons geloven dat uw Geest bezig is om liefde in ons hart, in onze gedachten en in onze daden te weven. Leer ons liefde ontwikkelen, als de vrucht van uw Geest en niet als ons eigen product. Help ons Heer, om de liefde na te streven die U wilt geven, om ons karakter te veranderen, want dat is wat U wilt, het is uw gebod.

Marcel, Betel 13.06.2021

vorigvolgend

Plaats een reactie