In het bijbelboek Richteren, hoofdstuk 6 tot 8 vinden we de geschiedenis van Gideon. God had Israël in het beloofde land gebracht, maar het volk bleek zijn bestemming als heilig volk, apart gezet voor Jahweh’s dienst en doel te midden van de naties, niet te verwezenlijken. Iedereen deed maar wat goed was in eigen ogen, ze zagen niet op naar de Heer, maar richtten zich op de samenleving, om daar hun weg in te vinden. Gods volk moet echter meer zijn dan grondbewerkers en wijngaardeniers, in welke tijd dan ook. Als een goed bestaan in deze wereld voldoende is, en de materialistische goden van de heidenen aantrekkelijk worden, verliest Gods volk zijn reinheid, vrede, voorspoed en vrijheid. Zonder geestelijke visie wordt iedereen bovendien een gewillige slaaf van eigenbelang, eigen gedachtenkronkels, eigen begeerten en lusten. En zonder een gevoel van zending is er ook geen gemeenschappelijk doel om zich als één volk te verenigen.
God greep in en Hij bezocht Gideon. Die had zich op dat moment in een wijnpers verborgen om zijn tarwe te dorsen, want hij was bang voor de Midjanitische aanvallers die Israël onderdrukten. Hij vreesde dat God zijn volk in de steek had gelaten en vroeg zich af of de Heer nog wel hun beschermer kon zijn.
En toen hij zich realiseerde dat hij rechtstreeks met God had gesproken was Gideon bang dat hij zou sterven, omdat hij Jahweh werkelijk had gezien. God openbaarde Zich aan deze bange man: “Vrede zij met u; wees niet bang, u zult niet sterven.” En Hij wees hem aan om Israël van de Midjanieten te bevrijden. Gerustgesteld bouwde Gideon een altaar en schreef er de naam van zijn God op:
Jahweh Shalom
“De Heer is Vrede”
(Richteren 6:24)
Nu hij vrede met God en de vrede van God ervoer, vond Gideon de vrijheid en de moed om te volbrengen waartoe God hem had opgeroepen.
De standvastige is veilig bij U
Jesaja 26:3 (NBV)
Vrede is er voor wie op U vertrouwt.
Als Christenen zich nergens zorgen over hoeven te maken, waarom liggen dan velen van ons ‘s nachts soms wakker, lichamelijk vermoeid, maar ongerust in gedachten en gevoelens? De profeet Jesaja merkte op dat Gods vrede voortkomt uit het feit dat we op de Heer vertrouwen, wat er op neer komt dat we onze gedachten ‘standvastig’ op Hem gericht houden. Het nieuwe testament vertelt ons hoe we dit kunnen doen.
In de strijd om onze gedachten op Hem gericht te houden, wordt de aanpak gevonden in Filippenzen 4:6-9. In plaats van bezorgd te zijn, vragen we aan God wat we nodig hebben en al biddend danken we hem. Als we dat doen, geeft Jahweh Shalom ons een vrede die ons verstand te boven gaat en die waakt over ons hart en onze gedachten. Om te voorkomen dat angstige gedachten terugkeren, zegt het woord verder dat we onze gedachten moeten vullen met dingen die waar zijn, eerbaar, rechtvaardig, rein, mooi en lofwaardig. Het is niet genoeg om dit één keer te doen. We behoren het herhaaldelijk te oefenen totdat het een gewoonte wordt. We hoeven ons geen zorgen te maken als we vertrouwen op Yahweh Shalom en zijn perfecte daden. Hij wil altijd dicht bij ons wil blijven en ons dagelijks leiden en helpen. Door onze beslommeringen aan Hem toe te vertrouwen kunnen we voortdurend genieten van de rust en de harmonie van Hem die vrede ís.
Betel Gent 